Nowy dom zakonny pilskich salezjanów

W odległej Gruzji powstał 33. dom zakonnych pilskiej inspektorii salezjanów.

[fblike layout=”box_count” send=”true” action=”like” font=”verdana” colorscheme=”light”]

Do domu w Tbilisi, stolicy Gruzji, przynależą placówki parafialne w Tzhaltbila i Turtzh. Dyrektorem został ks. Witold Szulczyński, a w pracy duszpasterskiej pomagać mu będą m.in. ks. Giuseppe Pellizzari i ks. Michał Jach. Ten ostatni w 2012 r. był w naszej parafii na praktyce diakońskiej.

Gruzja podlega pod salezjańską inspektorię św. Wojciecha z siedzibą w Pile od 2012 r.

— W Gruzji jesteśmy obecni w dwóch środowiskach: w stolicy kraju Tbilisi i w regionie Akhałkałaki, w południowo-zachodniej części kraju (w pobliżu granicy z Turcją i Armenią). Najdłużej w Gruzji pracują ks. Andrzej Ianitski i ks. Anatolij Ivaniuk. Obaj wstąpili do Zgromadzenia Salezjańskiego w warunkach konspiracyjnych, gdy w czasach ZSRR odbywali formację do kapłaństwa w seminarium duchownym w Rydze — czytamy w opracowaniu ks. Marka Chmielewskiego SDB, byłego inspektora.

Podobnie długo jak obaj duszpasterze Ormian pracuje w Gruzji ks. Witold Szulczyński. W początkach lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku przybył on do Tbilisi w charakterze sekretarza nuncjatury apostolskiej. Przez wiele lat pełnił też obowiązki dyrektora „Caritas” w Gruzji, posługując wiernym obrządku łacińskiego, ormiańskiego i chaldejskiego oraz osobom prawosławnym.

— Dał się poznać jako doskonały menadżer, organizator i realizator wielu projektów dobroczynnych. Zdobył dla projektów „Caritas” dobrodziejów z licznych krajów Europy i spoza niej. Nadzorował budowę budynków, w których dziś działa „Caritas”, kościoła dla prawosławnych (Dar Jana Pawła II), otworzył stołówkę, dom dziecka, dom dla osób starszych, nowoczesną stolarnię, piekarnię, cukiernię, lodziarnię, warsztat samochodowy, pizzerię. W tych miejscach wielu biednych ludzi znalazło zatrudnienie — pisze ks. Chmielewski.

Najkrócej w Gruzji przebywają ks. Giuseppe Pellizzari i ks. Michał Jach, którzy przybyli do Tbilisi w roku 2015. Ich podstawowym zadaniem jest nauka języka gruzińskiego. Pełnią też posługę kapelanów wobec wspólnoty salezjanek z Tbilisi i pomagają siostrom w przedszkolu i oratorium. Wspólnota kontynuuje rozeznanie możliwości otwarcia szkoły zawodowej.

[span style=”font-size:10px; color:grey;”]Źródło: pila.salezjanie.pl»[/span]

[span style=”font-size:13px;color:grey”]©[/span]

[fancy_amp]

%d bloggers like this: