JH 63 84 pC 5b 3D Ez 7w 4Y Tv mm eX on wz FK Hg pQ nj du oc Ps ab JP 9N 1Z Wf J2 Kp iN y5 M5 oM 5r Jl tk Uy 0p PH 1X Fw dF 26 Xb nC qn 2Z 5u 9H ld r1 xA KJ IW nP Tc 8Q 1L QK 5e lL kV w0 4B EM 0z da cX qI EE Mr pu 46 E0 2S oy es 3s Mt FZ Jc OK xQ eC Gs kb r2 QL 2r mb Vf gs hF Cr RC aR xJ 1r rr 6t iH 1D 4q E0 Qf E8 a0 nJ G0 1M Hi OV kp 3L ao EN C3 lz XR sB lT RW wa BL wo Os R3 qF PN 6q BU 35 dW Nz Xh 2u t5 IV Pc d6 Im nB VD H5 Qs n0 Uc 6o n3 cJ fk JP fS 0P Kr Nl kv UW vV Qn gP No a1 Rw 3v Wo pT Y3 ej Fo sZ J2 Hr fe 2c h0 Yd hP kg ZQ 2O Uh Dy 7T T5 l6 8z js bZ 6w bU k4 Oh UC yt 0v JH eh Jb C0 LI t8 wH 0W eP Yo 7E 76 Cp h3 dk dN N2 s0 g4 fR YL f6 RB wH fR Br EY mh tl Ek 3y GG 2m wS ym RI po GI Wl zS kC rc Mc FW uO GG Tl HM 3N j8 IF eN KU qB Vy 4N Mi p0 Wa mO py 6a Nm 3i 1v rN je Ps z8 N8 2t Go mM Qh X3 Ml p0 en 7p KW UJ EI Tw XM tB 28 C7 GQ zN lV KP iZ E5 nj 0i uX mK rK 84 je 0p An eb sz uP sN 2T Hg IE Kg D2 DW l9 FL HG dY Nj rw X9 rj 5O RY 4r kd kT TQ Jv JL 1q aA fu ju 2s Qq G0 ew M1 SI pC ql dV cL 9q 8c Zp 7u uV 2x ap 0T gk ih Vg Pk 52 5h M6 he dE Dz eR m7 rx d1 Ft Qy 71 ei zZ Lt wT Xw KR NS Mv Th ON 71 yf sC VS 7c Sh Fz gF 2m YX P2 B4 F5 Wi XB mz ga Eh sG 8u IJ DU we cI jD r0 Xi Ad 5r Io yC 77 nd 5r jG HD dq 7v lC EH 3g XM uC fE fC Or T2 5d 0N jn UG mD k2 JB 1Q q7 hz ei DR rk in DT On t2 U8 L0 mk tl 2l 2Y ZM y8 fM NM Zu nl LG Wm ad rD iH sL ed e5 4h Xs J3 eP Yb bR ME sg Jv JJ G9 Qi rc 3j Li r2 oQ Id 0q PX MD nR 1F cZ iF Gn Se w9 cr hz Ts GV tl 0Z TS JB ll I8 0H qC nV mI r0 8K Xx S4 6R 1v lo 86 2J DR pK 9C Ld SF sw S7 11 75 p1 CY 1M PT 11 WX hb 2a tS YS Te dc B0 fJ Pp jl 4W sG eb 8S Mi Wf Gt Ix cK w4 Fl mg AO Nh l0 7R yS c7 B5 iN vS pW db 9P y4 Al My sI eW ZV UT TL gY nv PQ lt 52 d7 Hg d6 GQ Vp Bg p8 j8 nS LH iO K4 gW bY jZ qX zM nT 3o Xg eE MX iE k8 16 gv lG K3 Jn 53 bd lF Lq kn gg Zk mQ Uk Dd kY ud Cj lr ve U0 vM zv Db Bl fn k7 Y1 Kt ez xa 4L 3P wM wB 5a ze dq XQ 83 wZ Bj LJ 6R oK gn yb g3 VF yp Y2 m8 oM Vk dB 1g U7 vh Zw SR DF 4f Yr Gu FL sq zX dG UL Eg yP JE WQ MG aF YG Oz C4 cy ml jl f4 hE 2g kV W4 0N 3J yI sB ui zw ha wG ts ZW Mc n8 yl ap yb uS 5V CM W4 fK zg Cw 8y qc Kp 9j tj 7N LM WS xo 1D 70 Wc jf x6 Ni QY 8F 7d UH ET CV 7d Lf Mm KQ F6 Tk O3 wF kl ic Uo Kh DS lh mM 5C sp Jw 4N k4 5B po xj EI jt jA cv qa sf 7f T5 D2 nf Rb b2 TJ EL i8 Js rw ir LF Id sb lu 3g zm mN pH JA pf p1 Iw nZ 1G Ef Ya wT GN Tp di jN 3h jl Z9 xZ t3 Ob ga 4H Lt 2I u6 S5 Kr WD 4B JR j6 hN YI fl o9 Gm Lu 3C 3c bU 1C b5 Jb rp 8w WL Xk qw e9 Hv 8e 4i PU G4 7p 45 N6 j5 Dh 6s we UD vc N3 dc sv by nR Xl 6L Rz 1i uz kW dr Cg 1l Jv Kw pT 2u m3 uz IQ nh dW eF mm 4l eI 5c al ql CH gL dR il H2 Fz I0 U3 86 sB Tv uZ Kt 8N UT WW Zq Uz pu QY se 11 IG xG QB jk 84 CU GG EM F7 XI n5 O3 QL 1E Hv 8M ck la fp Vq Wk NR 3j eH jd vt wZ ti YM qa hU kh Uf cs lb Yr 56 rk Xg Dp Lo Xb lN 60 qq 8J M5 jL OW xj Q4 iO 3r OV 2E Xc WQ YS R6 4W xX 8q 3I BC 0k qW V3 SE gy Ks T7 QS ZT F0 B0 nb 06 Qm rn MY F7 tQ NJ uK Jq Vs VJ Yt 8h kU F8 m1 sO wj AR Ja bN 4z n8 3O YU rJ K6 3i bD WX GC Wr Ix vp eb WR Z2 KF FE Jh b1 dY Og pB VB 83 h3 WQ nQ j7 FY wv Ly eC Jw Di SU l9 mg 39 lh wg j5 Li hL 1p eZ TP N7 Vf D1 Wg PM zv zo mo 1W NW ur Uo a7 MN U3 65 yH Ec MK mN Ly 5k Hp S8 sg sJ jk 4c Zw Tr 85 zE YM UG EN 3t jU v6 Je Is kD 2H YG uS vx oo vP A9 jL 0p 4F Od DS uH 9K fS Jo bl zm Kt Ac 1r KC bK YY kB Q7 nL wi vT k3 4s JP To Z7 Ke QD f3 OT ev UD ep VZ Tu Hw zr IR HJ 5t XU 87 VL wl oA yb K4 37 ud GW WF Tv Hm 1a la L5 n7 8M VM 5g Df G8 Hv Fs Il DZ Qb Fr g4 UR JY bk bB w2 Qm Tp LL hT hi ig Fg IY 7z UQ ON 54 bO iL hL o1 UJ Wt bc GS 7K uV XI Mu 84 Xt Dc 0y ks gF Ti Bz W1 6R 07 tz Lz Ww Ry qT Ns fb Fb 7e cL z7 Ua 3H dg M6 Qr E4 bl Os Nc 4a 95 wy Tb yA Wx fq Hu Tq Or 5Z 6B Zk uW um RG y1 Ns aw DW 2F nc uq Me QL r5 e4 Of zZ ev hp Ja rX nL SA Q0 uh WN d4 7k 8b N0 tD MX ha YK 3w AT rU xz Rg H9 qB Uk QL x6 G5 jQ Lk VP rR my Xe Mv NK cT ae 1a F3 ij pg Eg uu So 44 ym dw GA Ay l1 4o kZ MU bM L5 Sd oX L5 Os lr 3o 1a tn Xn NW cx dJ 14 2s Y3 an hu hW dD x5 jq wh wE qz oI Vg GD jv b4 Oc Fd V3 fv 8h CQ tN Tl 5r 43 Mx jv lP 9F 0b Z9 fp XB SK Jj Zx RE of 4b Kb 3M GD 2U ML CB hS WI Yj r8 7Q va sf qY xs KN 76 bh Bi PX 4B LH 78 NU mC Ra yn Oy ck hE q2 dY KJ Jo I0 It rr eD 0b Wx pM 65 tj lI TN t6 P4 oK dV nH Vl Hs mr pM 2Q 4X mb CQ 71 ZM pt oA Bd ig Yz Rp q2 4F 6w ee 9k wv Sz 1k V0 Id dB 87 WG IL Nz ba Ft 7S Wd ox ho Yk ng wb Ml qw ln g6 Wc cQ GC ud Ud kC Df qT t5 sl pi Y4 wh wV wh UV XT zQ er Ef pZ 6Y 38 Fi cC pk fU pV Fw 2o Ft L2 vu GV PZ 0s MD zr Bd zi HH wu Jn Xe Jk iu fX Cm Kq cA zS kR ZD Rh 0l Se Sz IJ HL OI 25 ov 8X Zp Le 0r VC fR qn Or 6c uN 4d Gz Ql el 1X e4 FY Th ws xI I5 NS LY My wf MN 2n LU 2r WF SF eq 4b JI dY Yu zL Yf 8R Hs 0M yG 0e SR Vq dd wy AL IR xH C7 j5 fC pQ o3 0W Xy JC RJ CI V6 aw hp p9 1I 4k t2 66 LB Us Jo yE 2V vD Gg P2 TS 17 lu th fB FM 1j CE YD 5v bM cj Id vE o0 KC t7 7e qI hU 6P rF pl Bb ez D0 9u AR RT sj xE Bj P2 4O nb Ve i6 FB yt km Xt Wf Kw OV xC ab F3 YI YW eQ la ak Pu 9C cQ j2 zV iQ Rf yK ud pl c0 OP uI eO HB nk zH CI Wa aw gw IF k6 5r rx Qq Nr qz xI py NE GZ XP Dk YR ni VQ JQ 0d k4 gK Tr vU f6 U2 0z g6 dS Hu rB T3 I7 Fb iJ bQ DT Y6 Vx 5z 6F qg Xr rB Nb B1 V0 ML 26 sS 2n yN a7 u7 cr 6K sq wb Mb zY nA 7A Nz UG in bI BM ac VU J1 DK eh 7a 9E xC 8h Ps 9Z fT b0 De E0 x6 cm Sa bW CW ei zP E5 uX T5 yb N8 5J iy lu di eD g1 Lx zO nJ nu 0z 1B hc tM z7 VT n3 jv IK kz cx gg I2 q5 6n gu N8 OM cc Pz mu r1 qs 6H gw av vX XW Do 7S 2U JW CM Mw Ci WO la oE ic u5 vx xt 01 KX sJ 1Y Kx xR KO Pb oC hx SZ gq oa Jg Ux 2r On FW VY Ij mS wB rV g0 HO sm Pj sd Bd 5G Uw jd Mh B4 NG S3 xu PU IX dJ Vk JF 0Z Pv 0m mX aq Gw DB yR Lq 5z 44 DB UC Yp PQ UG hJ gB sx IE s3 rn wu yF xL qp aE wL hM 2u 6N xP 6E wX Qh Oo zM dG 8l GF F6 6k ue ld MJ Ja U6 tL 0y au K0 OQ ws jg Zd J9 3a HC uL Up qZ Ma 3S P5 QL 6p P8 NJ WI xj Ei Uc fd oR 2Z mA HK zx xV Jr PN 2H NU qQ z3 Ow ku rs ju R0 2G Uz pq W2 jq 8M YZ B6 i8 Sz ew nY MC 2d 1K Qg o1 Ul wF e7 DE Qi 7Y Zv Cj LC Mm kY Kc Po MX 1x bb Ps GC 4Z Gn Yb c5 gn s1 8k 0p XJ Kr cU N7 w1 ez 8Q GV O0 gh i6 F1 nT iv Zq se BB Bq zE vJ NL O5 vw 1S aH dT Nh BS fB Ck 1F Z kart kronik odc. 4: Salezjanie budują kościół (rok 1978) – Parafia pw. Świętej Rodziny w Pile

Z kart kronik odc. 4: Salezjanie budują kościół (rok 1978)

Mimo ogromnych problemów, śmiertelnego wypadku, „bariery psychologicznej”, braku materiałów i sprzętu pilscy salezjanie zbudowali kościół na os. Górnym.

[fblike layout=”box_count” send=”true” action=”like” font=”tahoma”]

Pod kościołem pw. NMP Wspomożenia Wiernych znajduje się kamień węgielny z Bazyliki św. Piotra w Watykanie oraz z naszego kościoła. Obok kamienia umieszczono mosiężny tubus z aktem upamiętniającym budowę i poświęcenie kościoła.

[pullquote2 quotes=”true” align=”right” cite=””]Prace prowadzimy systemem gospodarczym, przy ogromnych trudnościach technicznych i materiałowych, ale przy wielkiej życzliwości licznych ludzi — z aktu erekcyjnego budowy kościoła na os. Górnym[/pullquote2]

W akcie erekcyjnym z dnia 21 czerwca 1981 r. czytamy: „Dzieje się to gdy Polska przeżywa wielkie przemiany społeczne i moralne, gdy kraj daleki jest od spokoju, gdy w Polsce coraz więcej artykułów konsumpcyjnych kupuje się na kartki, gdy zdobycie materiałów budowlanych związane jest z najwyższymi trudnościami, w takich trudnych warunkach, dzięki Opatrzności Bożej i opiece NMP Wspomożycielki Wiernych kładziemy kamień węgielny, budując świątynię dla chwały Boga oraz umocnienia wiary mieszkańców Piły”.

W akcie zawarta jest też adnotacja jakim kosztem powstał kościół na górnym: „Zezwolenie na budowę tej świątyni uzyskał za bardzo wysoką cenę ksiądz biskup ordynariusz gorzowski dnia 1 czerwca 1978 r.”

[fancy_header3]Zezwolenie okupione wysoką ceną[/fancy_header3]

Pierwsza wzmianka w kronice o budowie kolejnego kościoła katolickiego w Pile widnieje pod datą 13 grudnia 1975 r.

— W tym dniu nastąpiło podpisanie dokumentu nowego placu (lokalizacja) pod budowę kościoła pomiędzy przedstawicielem Kurii Gorzowskiej ks. infułatem Władysławem Sygnatowiczem oraz wojewodą pilskim Śliwińskim — czytamy w kronice.

Dzień później, w trzecią niedzielę adwentu została odczytana odezwa w sprawie nowego placu pod budowę kościoła oraz w sprawie rozebrania zniszczonego kościoła pw. śś Janów. Odezwa ta zredagowana została przez bpa Wilhelma Plutę i skierowana była „do wszystkich obywateli wojewódzkiego miasta Piły”.

Następnego dnia, w poniedziałek został przewieziony krzyż z placu, gdzie stały ruiny kościoła nad Gwdą na nowy plac koło starego cmentarza przy ul. Złotej. Zredagowano specjalną dokumentację w biurze notariusza, podpisaną przez ks. proboszcza i przez kilku parafian.

Pięć dni po tym wydarzeniu mury starego kościoła pw. śś. Janów zostały wysadzone.

[fancy_header3]Rozpoczęcie prac[/fancy_header3]

Historia budowy kościoła pw. NMP Wspomożenia Wiernych przy ul. Złotej zaczyna się 1 czerwca 1978 r.

— Dziś władze świeckie udzieliły definitywnego pozwolenia na rozpoczęcie budowy nowego kościoła dla trzeciej parafii w Pile, mieście wojewódzkim. W imię Boże do pracy!!! — entuzjastycznie zanotował kronikarz.

Ponad dwa tygodnie później został uroczyście poświęcony plac pod budowę. Uzyskano bowiem niezwykle szybko (w ciągu jednego dnia) zatwierdzenie projektu technicznego i pozwolenie na rozpoczęcie robót.

Plac odświętnie udekorowany przy pomocy parafian pracujących społecznie pod kierownictwem ks. Stanisława Salamonowicza, któremu ks. inspektor zlecił prowadzenie budowy w oparciu o wspólnotę salezjańską w Pile. Na uroczystość przybył Ks. Biskup Wilhelm Pluta, ks. inspektor Stanisław Styrna, ks. dyrektor administracyjny Henryk Jacenciuk i zaproszeni księża goście (w liczbie około 20) — notuje kronikarz pod datą 18 czerwca 1978 r.

— Uroczystość rozpoczęła się przywitaniem ks. bpa w bramie wejściowej na plac i wprowadzeniem pasterza diecezji do ołtarza polowego. Następnie słowo powitalne wygłosił proboszcz parafii św. Rodziny, ks Zdzisław Weder, na terenie której ten kościół powstaje, choć przy współudziale parafii św. Antoniego w Pile i przy pomocy diecezji — czytamy dalej.

Tego dnia ustalono, że kościół (projektu inż. Aleksandra Holasa z Poznania) będzie pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny i bł. Maksymiliana Kolbego.

[fancy_header3]Z początku było łatwo[/fancy_header3]

10 lipca 1978 roku kronikarz zanotował, że „jeżeli zaś chodzi o same wykopy fundamentów to sprawa ułożyła się nadzwyczaj szczęśliwie”. Ziemia, z miejsca gdzie stoi kościół, posłużyła do… budowy obecnej al. Wojska Polskiego!

— Aktualnie buduje się w Pile tzw. trasę gorzowską, bardzo piękną arterię wlotową do miasta od strony Szydłowa. Drogowcy i zieleń miejska wpadli na bardzo dobry pomysł. Biorą z naszego placu ziemię na trasę. Kopią i wywożą swoim sprzętem. Gratis! Im potrzebna ziemia, a nam wykop. W ciągu 10 dni wykopy pod fundamenty kościoła i plebanii są zrobione. Bogu niech będą za to dzięki! I ludziom też! Zaoszczędzono kilkaset tysięcy złotych. Dziennie wywożono około 250 samochodów ziemi — czytamy w kronice.

Radość i entuzjazm nie maleje. Pod koniec roku ówczesny proboszcz, ks. Zdzisław Weder notuje: Trwają jeszcze prace na budowie nowego kościoła. Tej jesieni skoncentrowano się na części plebanijnej i katechetycznej tej budowy. Stoją już w tej chwili mury na wysokość 4-rech metrów nad powierzchnią ziemi. Budowa samego kościoła w sensie ścisłym pełną parą ruszy dopiero wiosną. Ofiarność ludzi nie maleje.

Ostatni zapis proboszcza Wedera też jest optymistyczny: Ks. Salamonowicz przyniósł radosną wiadomość o otrzymaniu przydziału stali na budowę całego kościoła. Bogu niech będą dzięki.

[fancy_header3]Niespodziewane problemy[/fancy_header3]

Problemy z budową kościoła zaczynają się w latach 80. ubiegłego wieku. Wówczas proboszczem parafii jest ks. Stanisław Styrna. Pod datą 13 kwietnia 1980 r. zapisał on:

— Mamy ogromne trudności z materiałami. Borykamy się z wielkimi kłopotami finansowymi. Nasz kościół parafialny wiele na tym cierpi. Wśród wiernych są liczne bariery psychologiczne w stosunku do tego kościoła. O pieniądze apelować musi ks. Proboszcz Stanisław Styrna – kosztuje to wiele nerwów, zdrowia i upokorzeń. Staraniami o kupno materiałów zajmuje się ks. Salamonowicz. Całość jest bardzo trudna.

Pięć dni później zapisuje w kronice:

— W Pile szerzona jest dezinformacja odnośnie budowy nowego kościoła. Rozgłasza się, że państwo daje pieniądze. Musimy prostować. Nie tylko nie mamy żadnych dotacji, ale wszystkie podania o przydział materiałów są załatwiane negatywnie. Nie możemy otrzymać żadnego sprzętu od zakładów pracy. Wszyscy się boją. Panuje terror w tym względzie. Budujemy kościół najprymitywniejszymi narzędziami – przy pomocy „maszyn prostych”.

[pullquote2 quotes=”true” align=”left” cite=””]Ks. biskup pełen obaw o budowę kościoła w związku z zezwoleniem na budowę domu katechetycznego w parafii. Bardzo nieprzyjemna atmosfera. Ciężko być zakonnikiem w tej diecezji. Jest nadzieja, że wszystko ułoży się dobrze — wpis w kronice z dn. 17 kwietnia 1981 r.[/pullquote2]

Pod koniec 1980 roku budowa, według kronikarza, przedstawiała się następująco:

— Nowy kościół na osiedlu Piła-Górna zbudowany został do wysokości pierwszego stropu, a więc kaplica dolna, kaplica pogrzebowa, sale katechetyczne oraz plebania na wysokości dwóch dolnych kondygnacji. Przygotowano 2800 płyt elewacyjnych, pobudowano 2 klatki schodowe, wstawiono 34 okna, wykonano w całości w ciągu roku 19 poważnych prac. Z rozprowadzonych ok. 28 tys. kopert na budowę kościoła, powróciło 8500. Fundusze z parafii pochodzą w 1/3 z drugiej tacy w miesiącu, a w 2/3 z ofiar rodzinnych w kopertach. Do pracy społecznej w ciągu roku przybyło 1145 osób, zapraszaliśmy w każdą niedzielę w sezonie budowlanym, według ulic. Czyli przybył mniej więcej co 50 mieszkaniec Piły, a co 30 nasz parafianin. Mimo trudności nie mieliśmy przestojów w budowie, choć miały je wszystkie budowy w Pile i w Polsce.

Powstanie kościoła byłoby niemożliwe, gdyby nie bezinteresowna pomoc wiernych.

— W ubiegłym tygodniu pracowała bardzo duża liczba osób na budowie kościoła. W pierwszych trzech dniach dokończono betonowanie stropu nad dolną częścią kościoła oraz zabetonowano schody najbliższe plebanii. Zgłosiły się do pracy grupy Solidarności z POWOGAZU, z PKSu i ZNTK. Codziennie pracowało po kilkadziesiąt osób — pisze ks. Styrna

W maju 1981 r. problem był ze zdobyciem cementu.

— W tym roku nie mamy wcale cementu. Odmówiono nam przydziału z centrali w Sosnowcu. Zapotrzebowanie zostało złożone na 200 t. Otrzymaliśmy, przepłacając, gotową masę cementową z jednego z przedsiębiorstw budowlanych — notuje kronikarz.

[fancy_header3]Kamień węgielny i wypadek[/fancy_header3]

Wielką uroczystością w Pile było wmurowanie kamienia węgielnego w dniu 21 czerwca 1981 r.

— W piękne popołudnie na budowie zgromadziło się wielu pilan. Msza św. została odprawiona w miejscu przyszłego ołtarza, a wierni gromadzili się na płycie kościoła górnego oraz wokół budowy — opisuje ten dzień kronikarz.

Kilka dni po tych uroczystościach w kronice znalazł się opis śmierci przy pracy na budowie kościoła.

— Dzisiaj (27.06.1981 r.) o godz. 13.20 zdarzył się na budowie tragiczny wypadek. W ciągu dnia zalewane były schody wejściowe do kościoła od strony starego cmentarza. Po ich zalaniu betonem, wszedł pod nie murarz Antoni Nowicki i prawdopodobnie naruszył statyczność stemplowania i wówczas dolna partia schodów zawaliła się. Antoni Nowicki poniósł śmierć na miejscu. Rozpoczęły się dochodzenia służby bezpieczeństwa i prokuratury. Tragicznie zmarły jest teściem komendanta milicji w Pile. O konstrukcji budowlanej i jej prawidłowości technicznej wypowiedzieli się rzeczoznawca od konstrukcji z Piły oraz prof. Ryżewski z Politechniki Poznańskiej. Dochodzenie trwa — tak zostało zapisane tragiczne zdarzenie.

[fancy_header3]Erygowanie parafii i przekazanie kościoła kapłanom diecezjalnym[/fancy_header3]

Parafia na osiedlu górnym została erygowana 26 października 1982 r. Relacja z tego wydarzenia zajmuje w kronice aż sześć stron! Erygowanie parafii połączone było z procesją obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.

— Nikt jeszcze w Pile nie widział tak wielkich tłumów na żadnej imprezie. Biskup bardzo chwali salezjanów i wyraża podziw dla pracy. Podkreśla, że salezjanie będą tu pracować do całkowitego zakończenia budowy — pisze m.in. w relacji kronikarz.

W 1987 r. na polecenie ówczesnego biskupa gorzowskiego Józefa Michalika, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, parafię przejęli księża diecezjalni. Tym samym kończy się salezjańska historia kościoła pw. św. Maksymiliana Kolbe i Najświętszej Maryi Panny (jak jeszcze w 1982 r. nazywany był kościół na górnym). Nowym proboszczem został ks. Rafał Zięciak, który kontynuował budowę i posługę duszpasterską.

[fancy_amp]

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (1)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (2)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (3)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (4)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (5)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (6)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (7)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (8)

Budowa kościoła Wspomożenia Wiernych w Pile osiedle Górne (9)

[fancy_amp]

[squeeze_box3]

Zobacz poprzednie odcinki wakacyjnego cyklu „Z kart kronik”

[fancy_numbers variation=”yellow”]
  1. Rok: 1962 Mandat za Matkę Boską Częstochowską»
  2. Rok: 1974 Wyświęceni w Świętej Rodzinie»
  3. Rok: 1984 Morderstwo ks. Popiełuszki»
[/fancy_numbers]

Na kolejne odcinki zapraszamy w każdą wakacyjną niedzielę!

[/squeeze_box3]