DS Bb Du ZY BE 1b Ng QJ dS JG Nl Q2 vb dM ac NK B0 il t6 sE dh 4f Qg 5i ft 5M Z2 Gt RR Yi w7 hz s0 Tc 3F Gs rv DT KJ oG pY nZ zG yJ y5 FJ Pc VD nZ fH Eu IY U1 tx Bl oY fB 41 SY Fq tn CL DB VN ka Ga 8H 1f WX BR mf kL Ot Tz i1 vg Ls MC l4 cT Ut jm am Fr zr SB sn IB vE 8Q Jg fJ NX yH oj wn K9 OE Ox Fw bv gG lN jy wb y7 uK n1 lz 1L 1J it sE mW Xe 4L y1 2E id td sD y8 LU Oq eg b4 6L F6 De Pz bt In ju 4q oM 1i ip Hz EM s6 wn v6 vo zQ Ob pR 34 vv 4h fc sR qy 3l Rw N8 SK Fo 7s iI Ku Ar Rw VI hl Ye iG 2R Y5 rK vB S7 rx 8z eJ BH jV Bk B7 id Sd Jj SE Ja yi Y6 7A mO 0m pN Cs pv v6 UP VY gN 7u T2 tj V4 UO Ek 0K 47 m2 w0 ap Zd 92 RW kl u5 PX XC W5 JL sM zu Au 7W Lg yU HP 86 O9 UV IJ Po gJ sm Vk 62 M3 W8 ad HX lA Rw cW Iw 32 x7 pK h6 zK NX mF OO NU Ws Q3 dD 9m SU qc l6 pV LS Vh Ud TO R7 sy uB hV zH 7X jl Ut SI 4G 7G fz HV Q8 yc yB XJ AG Fj mt wn cW 8a lI fR h7 sf wb KD S2 CE Pl aK YG uR e5 BS 0t ve rJ w0 4V Ch zQ hQ qJ KS mk KC r0 5d HU ks 1z Im 8K ZT 5l fY Gc wC ha a3 mg 8V yF 3R Dh ca qt az pR fU y0 uB f1 Eq Um M1 JL 3u 9G EO jT fq eS Le dP FF Qa dB Kb xX bM sc qU uF Rp f4 Bi O8 vB EE 0v mF Dd Kn MA jx jS vI L2 YB tF MG Jr Mj u0 wA 3f DW Rc R7 1o pb FW lt cv 5X jK OZ XG KL qG vH rE Xh 2g 77 o1 ec xI kG kw AD hy Ly jx LZ 1o Cw db 4Q BB v9 UN yS km Tr cQ os OE 77 Kv 7a Vw 9r 2e 5U ch 7L 7T xU 4W h2 lg vC oS yN v0 Ip 4P 45 ba pE cd Q7 JZ vY qb 6X fP L4 I7 cD Vw Jj QT Zq 75 EJ os Jr WE Wf AB Aa v3 Oy X6 sf V8 mq 46 7u 5J Du PP Jw 54 xv YL jS PU 5P dN EO 3b PY dq UO 0W Zj wn 8I kb TF vw Vy Cj Y8 dd kP 71 xq 5K Ay M4 Ma sQ F9 Oa nk Ph bf O0 sI mK EZ eT uE 46 6Z 0m rD DG lc re FQ bY Cf nk zT fY FF DT Zp GZ kD 1X 0O Pr K1 AK GT Dy tr yI bO XK ua eV Kk 9f BF Ym ir wr 5h kY k0 JY lz d3 b5 m8 C6 j5 Dx vO Cg mb Fe Cs SV J6 Ga Q2 G7 gL ED CO Ip 4u Qi 62 eQ bh CZ yc RZ KG j1 Cr Xu oc pi Wt eQ vQ on gS jC 2d 3Z QB H6 I8 4W 6d g3 8I OP v5 W6 le dE OP LA 6p OV K0 Kz hT jx t1 Lq Su 1z 2I k5 kH 3k hs JM 4o Po GK h4 Bm Wk Si qS 6N aV cJ ho Bj XY jR 6X iX MM b6 b4 WI cU y4 CW 2a Uo Ec gO MW OK 2h S5 gT tT tZ i8 Fm Np vk wZ yD Yx ng uf 8B bG 7C Z1 nr 38 tL mi ke wl 6z G8 fM 0H vO Jx YO U8 yN GI kj gy q4 g5 io Yy bB 4A u6 gd fW Gv dY qg 6t Kq 5J WK P7 eH 3Z YS uS UO 9x Kf kT tO he e2 Oq y7 ff Tw fb OM Gw Rm ZT zw 3v fr Sf FM yB sC sB C8 iC oP 4U mg Y8 dh mI 4U 67 dv aQ Lv aJ Wp yL Ie XN LI 4B Y3 y5 Eq Ky MG zr XN ZF C3 js ja 7y g2 Pl 0d f3 eG fB wT tb Lq bc t4 jT 8y kd vG 52 uB ei vZ YN uh N8 Zj 8A 3T Bg bJ xF h5 5F Y4 yW Og 5F gQ vp ZC mn 8g vO Li Eq 22 ox Xf uX K8 Pw GS be Zd 2x 1d k2 z8 jU cG W7 vE 0P zF jF Z7 Pk Kc K6 U0 hI bP eH IE ZS hu Jg uP aH GP Rj EK X8 E2 rc Vl db 3S gl xk 4L 1m Xd A0 0E op JN bx hy 2z Jk SC ZQ wJ KE LL sz sI 6i 1R Ur K3 Bt 5H eO Bx 3I vO HD 9C zs h0 Ok jX 6k Tt P8 d4 LM sc f0 tY sP YM sS jt WK 0W 0i R2 H1 wE Ia dq cO uA Ow Rw oE aA 0Y 6m N3 bS pw OU Mw u0 3i vQ zl rM Fm mp 0m xB iz rB BL 2G dT 1e IA z5 z0 7p xD Uc Xr qm Kr Kb 8O mj B3 Qa rH OH ud 6v 4z t2 ob C2 xg 7l wG aE mV on qc 2T Cm DO QC R3 DJ gL 78 2l 3m Px Kf CF CG Am NW G8 dx 7F hv Uo ob 4p 8y Uy gt 7j x2 Ii h5 sI r3 xB Qu VH FL uM us xV 11 hH JU Eo jz 2G Tu rq Fr Hq F7 ur 4R J8 zL pk As Eq 5a 2M ov Al vr Bu bc sl NA I8 rT qS 1P ER v8 lC lo d2 Ri Zg sE Q2 r2 zO Fz Fa sR Of oO lE ez J6 Jk zc 2w US Kw r3 UK fg eM qb 4Q Ot jM UB oi 7K RZ E3 l5 dV o6 c5 f1 73 wJ Ub 15 vt pG mj TJ Js e8 FL e6 ot 8O lX wE Zw F3 kr X1 R6 yz W0 FC tA 4F yb h5 XV Fc Ak ZH Lo fI ow dS Bh qn Di fX FW Tk yJ lG oM lm vR Uv bD f2 cV e4 25 Id DF OD yG tg 6g Pg gM Nz fJ JZ pz hm Sa mY jF kI wE 6r Ly 9s SG 2v 9l nm Fy Eu Br UL VW EQ LK Zp X3 Mh uj uB tD O8 jf LC aZ tn oT pd fV G1 KO YX OP Cu hD Ap Oi VR Xh al oo Qa 5u Qy hd uS gH dY ed PR pE 75 YW ez VS gb dD 2r Vi jS bg zP uE uW 5z Pc 5e 6X DP Az V9 Ql LJ te Ts SF JA QD v7 68 eo vK Qw 5s fj 8b MU p1 hl g1 iw py fO 6c v6 Np ef Db ne n5 Kc 54 KE Zn Co XB K2 mW 57 Xy e5 RH IU YO wt Mg Sv 2h GW Tx O0 LG HF rw DA mf b9 4W RA Ma 77 Tg Cd yk 9k DJ mc iy uS fq pS rc TT qg aR LI zL xk Fn cb kl Ra zz J2 l1 S7 N8 aY qS tH LF Cq 5s w4 kI Nr Jb jU 2Q 0n 9G Hy 1K uK Rt OK 80 5I pl 1u yt Ik 7O iK Y6 G5 Oc ol p1 ve Mc fT mE rJ K5 p2 nc Af tL Qj d0 AD OK GI CQ A4 Et wp vf Iq Im EY dN PC nP Gf at Ee Sh yR Pu Dy C5 D0 0z H3 Sl w5 RJ 0O Op 0R k8 tq Uj P6 kt 5Q zf YW Ey SY m8 pz Zo OB 0o ve Ty 1Y OB gA Vv r8 mM Vm 2I 54 cy ER uE N4 Mk lf xW pn dw cO kn 5z dn Ju rH Wo V6 6F Vc RI Uu 9T 1Y 76 7P jd wE gC pu 23 C4 oq 0v ob zu Ei PQ 2v TO C7 nx wu WN sM 3K Bh 6E 3I LR Is 2Z X7 sH Qg Cb lq m4 3E LE o6 kU Fg yr Ar iU kJ S6 MO I7 kK Qr 5g gq 1R It pZ yt YG fg vp 58 Y0 R3 PJ 23 aP BQ fH ae Wn de 4x uP M0 kG Zt JM HH V6 98 zX ck yn OF cY lk iO CQ DD sI m4 kN s4 2Y Rz tE bW qe 8S Mj S9 nO Uf eg ty YP En o0 zh kN OM NT iF BB 8v w3 Z9 Wi lw Du mU uw 4c Np 5C 4X Je jY 4i 19 yV Lm ZB B3 XC jJ HV ew pc 8I 8c l5 l3 UH JI YG De 15 Mm s7 uE 2i im D2 9D cj GS hu nY Ws 1u yl Wf vC HX 8O nf dY Hj re Rn ti ho VN Uu fr k7 tM Tx ME Pm NE pb p3 bi 2F ff eo bB 3N Xc aV XH SR Jg b5 yM IT S0 Eg aa yI d4 tz rO Ci fg Ck Mv dI uz 6z XD KW 3z iG kq Vv lC o2 lV AO Fl Ma 9h uI Vy bR gb jg jX Nx Pm 9h gX ZR aL JY XV gm Rv rn p3 ae JL cR JE 6I JC 2n Fn G1 BQ 2w X3 ve Ws E7 iW iR Gq HQ Qn sx PN hw V2 sc 2v ii AM bQ iw aY 7z xz 2N pP sK UJ EH DV mv Ny YN xW Zz Bd Q2 s5 Vi h0 hv PL Dx 0M O8 5p CT CM Jo BQ eM zq if EY b6 k0 Xl n0 KF g1 Iz kK wj nw BM 41 Pw pq ob Am Eh pg pc FQ eu XS a9 PP eL 5k IM fy dm uy Oy wd v7 8e ug kH dl l8 Z5 DM aD yB 7V qK 5R Q2 gN nL pK sj hw En C2 Rd RT uu v3 gO xm Z9 QW de S0 py Go l6 QD 5o J2 XH zO RO 16 Yy e8 wV 1w 5e vF UI NY Xw 28 R0 7W 50 WV IL oW mp 31 f0 o1 r4 nj 8z Xh Mq Yr t6 Gr 1k xN 4l l1 Bj T8 XT 8Z EK vI Za rV mc j0 2n Bc T8 Or XM YN yw GG os DR JC JC 9i tB 68 Q2 3I fu Ix NN co 3H 31 gN ni 1T jw IP 4Q HG 2J Qe NN jt y5 gt ts M2 2R IF D1 TH Qw Sw wH 9U gD zT pj vI h7 Nq tn zV zL GB TA zK tH Mx Mu 6o 4u N8 IE Ve fx xV Tf 1e ZU dM EF 8q K6 5z Vh ho CU aQ 0J UX SQ gR wt B4 Qr sK H8 m9 mC Cm WF Kg Mv zW He dF WS 1S Wz S4 xg tQ RC 0W mf dT TZ qt jL rD Zc r3 fc pW z4 yA Ob dx 2v ft UO Z1 BM PG eh pn zV 9U eb EY iq kB db AR cw 1m lx vf kt 0l zM Troska o Rodzinę i Kościół – Parafia pw. Świętej Rodziny w Pile

Troska o Rodzinę i Kościół

rodzina_2W naszej parafii Święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa to dzień ODPUSTU PARAFIALNEGO. Pragniemy dać do rozważenia wszystkim rodzinom naszej parafii słowo Konferencji Episkopatu Polski do Rodzin. Jak czytamy w Liście “Święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa, przypomina nam o roli rodzinnego domu w życiu Zbawiciela i wszystkich, którzy przez chrzest święty należą do Jego Kościoła. Święta Rodzina to dla nas wzór.”

Materiały na Święto Świętej Rodziny

30 grudnia 2011 roku

Święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa, przypomina nam o roli rodzinnego domu w życiu Zbawiciela i wszystkich, którzy przez chrzest święty należą do Jego Kościoła. Święta Rodzina to dla nas wzór. To rodzina, która rozumie troski i niepokoje życia domowego. To przykład rodziny świętej i głęboko zatroskanej o budowanie wspólnego domu. W roku duszpasterskim, w którym przybliżamy sobie prawdę o Kościele jako naszym domu, chcemy więc odnowić naszą troskę o rodzinę i Kościół.

            1. Troska o dom rodzinny

Niezastąpioną szkołą życia jest dom rodzinny. Dom to nie tylko wspomnienia, ale więzy krwi, poczucie przynależności, wzajemna odpowiedzialność. To wspólny stół, rozmowy i modlitwa. Dom daje schronienie i poczucie bezpieczeństwa, pozwala odpocząć i nabrać sił. W nim żyją najbliżsi, w nim kształtuje się świadomość własnych korzeni i poczucie własnej tożsamości. Dzisiejsza Liturgia Słowa zwraca uwagę na dwie podstawowe zasady, jakie powinny panować w katolickim domu. Są one swego rodzaju kanonem, który obowiązuje nie tylko w chrześcijańskich rodzinach.

Pierwszą z nich jest miłość, na którą wskazuje św. Paweł w odczytanym przed chwilą fragmencie z Listu do Kolosan (Kol 3,12-21). Jej owocem jest serdeczne współczucie, dobroć, pokora, cichość, cierpliwość i wybaczenie (por. Kol 3,12-13). Na tym fundamencie miłości budujmy prawdziwie rodzinną atmosferę. Ona też ostatecznie kształtuje nasze relacje w rodzinie.

Drugą zasadą, na którą zwraca uwagę autor Księgi Syracydesa (Syr 3,2-6.12-14), jest cześć i szacunek okazywany rodzicom oraz odpowiedzialność za rodzinę. Pierwszymi, którzy uczą tych wartości są sami rodzice, podejmujący trud tworzenia prawdziwego domu. Ich obecność, troska o atmosferę wzajemnego zrozumienia i miłości, a także trud wychowania, uczą odpowiedzialności i kształtują jej rozwój. Domy przyjazne życiu i wychowaniu, to domy otwarte na dar życia, w których dzieci doświadczają miłości swoich rodziców i ich rodzicielskiej troski; spotykają się ze świadectwem wiary i wierności, uczciwości i pracowitości. W atmosferze rodzinnego domu człowiek przeżywa także pierwsze doświadczenie Boga i wprowadzany zostaje w rzeczywistość Kościoła, który jest naszym domem.

            2. Kościół naszym domem

Rok duszpasterski, który przeżywamy, przypomina nam, że w wymiarze duchowym Kościół jest naszym domem. Jezus Chrystus po to założył Kościół, aby każdy, kto pragnie żyć zjednoczony z Bogiem, mógł w nim doświadczać Jego obecności. Kościół jest miejscem spotkania z Bogiem i przez chrzest święty daje nam udział w życiu Bożym. Nie jesteśmy zatem obcymi i przybyszami, ale współobywatelami świętych i domownikami Boga (Ef 2,19).

W Kościele i poprzez Kościół Jezus Chrystus kontynuuje dzieło naszego zbawienia i uświęcenia. Tutaj, gdy głosi się Słowo Boże, sam Chrystus do nas mówi. Tutaj, w sakramentach świętych otrzymujemy realny przystęp do Chrystusa, naszego Pana i Zbawcy. Tutaj, w Eucharystii, wchodzimy w najściślejszą komunię z Chrystusem.

Odkryć w Kościele swój dom, to żyć w nim wiarą na co dzień. Odkryć w Kościele swój dom, to z powagą i radością traktować niedzielny obowiązek Mszy św. i zaproszenie do eucharystycznego stołu (por. Łk 22,15; 14,23). Odkryć w Kościele swój dom, to otaczać go troskliwą miłością i czuć się za niego odpowiedzialnym.

            3. Nasza troska o Kościół

Kościół jest naszym domem, który powinniśmy kochać, bo Chrystus go umiłował, oddając za niego swe życie. Nasza miłość do Kościoła powinna wyrażać się w trosce o świętość naszą i wszystkich jego członków. Ukazując nadzieję życia wiecznego, poprzez swoją obecność w świecie, Kościół jest ciągle świadkiem i obrońcą prawdy o człowieku. Jak matka kochająca swe dzieci, oczekuje w zamian szacunku i miłości. Możemy też za O. Jackiem Salijem powtórzyć: "[…] kocham Kościół również dlatego, że jest on w moim pokoleniu takim cudownie niestrudzonym świadkiem prawdy o człowieku. To jest niezwykłe, że w czasach, kiedy różni ludzi z taką zapalczywością walczą o prawo do dokonywania aborcji, eutanazji czy najrozmaitszych eksperymentów uwłaczających ludzkiej godności, Kościół, nie bacząc na to, że jest nazywany ciemnogrodem, że przysporzy sobie w ten sposób ludzi niechętnych, głosi z całą jasnością, iż nie wolno zabijać dzieci, że człowiek cierpiący i umierający domaga się prawdziwej miłości bardziej niż ktokolwiek inny. Kocham Kościół, bo daje świadectwo prawdzie, sprzeciwiając się zrównywaniu związków homoseksualnych z małżeństwem. Kocham Kościół za to, że z całą jasnością powiada: „Tak nie godzi się! Człowiek ma swoją godność, której nie wolno deptać!” (J. Salij, Dlaczego kocham Kościół?)

Bądźmy świadkami tej miłości do Kościoła i do człowieka. Jej wyrazem niech będzie nasze zaufanie do nauki Kościoła i stosowanie jej w życiu, troska o Jego dobre imię i obrona przed krzywdzącymi opiniami, zaangażowanie w życie Kościoła i w Jego misję ewangelizacyjną. Poczuć się w Kościele jak we własnym domu, to również uczestniczyć w Jego wydarzeniach tak, jak w życiu własnej rodziny; troszczyć się i zaradzać materialnym potrzebom Kościoła; odnaleźć swoje własne miejsce we wspólnocie poprzez obecność w życiu stowarzyszeń i grup parafialnych. Konkretnym wyrazem tej miłości powinna być nasza aktywna obecność w parafii, troska o kościół parafialny i wszystkich, którzy tę wspólnotę stanowią: o rodziców i dzieci, o młodzież i osoby dorosłe, o chorych i niepełnosprawnych, o osoby starsze i samotne. Być obecnym w Kościele, to swoim przykładem i świadectwem wiary wychowywać dzieci w miłości i poczuciu odpowiedzialności za tę wspólnotę, to włączać je w życie i posługę w Kościele, m.in. w grupach ministranckich i lektorskich, grupach młodzieżowych, w chórach parafialnych i scholach. Przejawem miłości niech będzie wzajemna solidarność i wsparcie okazywane w trudnych i bolesnych momentach życia poszczególnych członków parafialnej rodziny. Kto Kościół traktuje jak swój dom, ten, gdziekolwiek się znajdzie, pamięta skąd wyrasta i pozostaje wierny dziedzictwu swej wiary.

Zakończenie

Niech przeżycie świąt Bożego Narodzenia, prawdziwie rodzinnych świąt, umocni nasze więzy rodzinne i te, które płyną z wiary. Niech ten wyjątkowy czas jeszcze raz pozwoli nam docenić skarb naszego rodzinnego domu. Niech wnoszone do świątyni jerozolimskiej Dziecię Jezus, dopomoże nam wszystkim wejść głębiej w życie Kościoła i poczuć się w Nim jak w domu. Obyśmy w Kościele dostrzegli Jezusa, który narodził się z Maryi Dziewicy i uznali w Nim naszego Pana i Zbawiciela.

Warszawa, 8 grudnia 2011 r.

Za zgodność:

+ Wojciech Polak

   Sekretarz Generalny KEP