Zakończenie Oktawy Bożego Ciała

W czwartek – 30 czerwca – zakończyliśmy obchody Oktawy Uroczystości Bożego Ciała. Przy licznie zebranych wiernych (dorośli, młodzież, dzieci) o godz. 17.30 odśpiewaliśmy litanię do Serca Pana Jezusa, odmówiliśmy akt wynagrodzenia NSPJ, a następnie udaliśmy się w procesji eucharystycznej.

Także tą drogą pragniemy podziękować wszystkim za udział w Bożym Ciele i w procesjach Oktawy. Wszystkim za zaangażowanie i świadectwo wiary.

Z historii początków święta Bożego Ciała: Kościół nie tak łatwo godzi się na wprowadzenie do swojej liturgii nowych naboństw czy świąt. Klasycznym tego przykładem jest uroczystość Bożego Ciała. Związana jest ona z osobą św. Julianny z Mont Cornillon (Belgia). Gdy Julianna miała 16 lat doświadczyła widzenia: Ujrzała wyszczerbioną tarczę księżyca (1208 r.). W dwa lata później widzenie się ponowiło (1210). Pan Jezus jej wyjaśnił, że księżyc jest symbolem Kościoła. Jest wyszczerbiony gdyż brak mu święta Bożego Ciała. Pan Jezus wybrał sobie jako dzień corocznej uroczystości czwartek po uroczystości Św. Trójcy. Przez 20 lat Święta trzymała to objawienie w tajemnicy. Kiedy została przełożoną klasztoru augustianek w Mont Cornillom w pobliżu Liege, z tajemnicy serca zwierzyła się archidiakonowi katedry w Liege, Jakubowi Pantaleonowi. Ten po dokładnym przestudiowaniu sprawy zdał sprawę ordynariuszowi diecezji, biskupowi Robertowi, który na synodzie diecezjalnym wprowadził święto Bożego Ciała, które odtąd obchodzono jako nakazane. Potem przedstawiono sprawę legatowi papieskiemu na Niemcy. Ten zatwierdził nowe święto i polecił je obchodzić co roku w podległych sobie krajach. Archidiakon Jakub został papieżem i własnym autorytetem wprowadził uroczystość na cały Kościół bullą „Transiturus” z dnia 11 sierpnia 1264 roku.

W procesji eucharystycznej w uroczystość Bożego Ciała wierni składają publiczne świadectwo swej wiary i pobożności, a także wiary Kościoła w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.

Jest też wskazanym, aby podtrzymywać tradycję procesji eucharystycznych w dniach oktawy Bożego Ciała. Nasza parafia czyni to zawsze. I w tym roku czynnie i licznie braliśmy udział w nabożeństwie i procesji. Zgodnie z tadycją na zakończenie oktawy dokonaliśmy także poświęcenia wianków. Usłyszeliśmy wtedy słowa wprowadzenia: „Kończymy uroczyste obchody ku czci Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Przez udział w Ofierze Mszy świętej, nabożeństwie i procesjach wyznawaliśmy wiarę w prawdziwą i rzeczywistą obecność Chrystusa, Syna Bożego i człowieka, pod postaciami chleba i wina. Chleb i wino są cząstką tego materialnego świata, tej ziemi; Bóg stworzył ją dla człowieka, on zaś czyni ją sobie poddaną poprzez pracę. Przynosimy dzisiaj – na zakończenie tygodnia naszej czci dla Eucharystii – wianki splecione z pierwszych kwiatów i ziół leczniczych i prosimy Boga, aby swoją wszechmocną opiekę otaczał nasze pola, łąki i lasy, strzegł ich przed zatruciem i zniszczeniem oraz pozwolił im wydać obfite owoce dla naszego dobra.”

Po chwili milczenia celebrans rozłożywszy ręce, odmówił modlitwę błogosławieństwa: ” Panie, Boże wszechświata. Ty sprawiasz, że na ziemi rosną trawy, zioła i zboża na pożywienie ludziom i zwierzętom. Od Ciebie pochodzi obfitość wody i promieni słońca dla pól, sadów, ogrodów, łąk, pastwisk i lasów, aby wszystko, co się zieleni i rozkwita, owocowało, gdy przyjdzie czas zbiorów. Prosimy Cię, pobłogosław przyniesione ku Twojej czci pierwociny zieleni tego roku: młode pędy zbóż, trawy, zioła i kwiaty. zachowaj je od suszy, gradu, powodzi i wszelkiej szkody, aby wszędzie wzrastały, radowały oczy, przynosiły obfity owoc i mogły służyć zdrowiu ludzi i zwierząt. Spraw także, abyśmy trwając w Chrystusie jak gałązki w winnym krzewie i umocnieni Jego miłością w Eucharystii, mogli przynosić owoce dobrych czynów ku Twojej chwale. Przez Chrystusa, Pana naszego.”

[tip]Zobacz zdjęcia! [/tip]