Graffiti w hołdzie Żołnierzom

Długo czekali na udostępnienie przez pilskich włodarzy kanwy dla patriotycznego graffiti. Ale w końcu się udało i na ścianie jednego z budynków przy ul. Okrzei powstał mural w hołdzie Żołnierzom Wyklętym. Dziś odbędzie się jego oficjalne odsłonięcie.

Mural ma wymiary 5 metrów na 17. Powstał z inicjatywy pilskich kibiców klubu piłkarskiego Lech Poznań. Jak podaje jeden z kibiców portalowi zycie.pila.pl» wykonanie muralu kosztowało 1 500 złotych, a kwotę zebrano dzięki zbiórkom. Graffiti wykonała poznańska grupa Dużo Farby.

Kibice Lecha Poznań zapewniają, że już wkrótce w Pile pojawią się kolejne patriotyczne murale. W przygotowaniu jest graffiti z Powstańcami Wielkopolskimi.

[note_box]

W niedzielę 21 października, ok. godziny 20. odbędzie się oficjalne odsłonięcie muralu. Wcześniej, zapraszamy do sali św. Jana Bosko na godzinę 19. gdzie odbędzie się wykład znanego historyka i publicysty Leszka Żebrowskiego z Warszawy. A już od 18. przed naszym kościołem można będzie oglądać wystawę poświęconą Żołnierzom Wyklętym. To pierwsze zorganizowane wspólnie przez Klub Gazety Polskiej i kibiców święto ku pamięci Żołnierzy Wyklętych.

[/note_box] [fancy_box title=”Kim są Żołnierze Wyklęci, którzy widneją na pilskim muralu?”]

Rój – pseudonim Mieczysława Dziemieszkiewicza (ur. 25 stycznia 1925 w Zagrobach, zm. 13/14 kwietnia 1951 w Szyszkach) – legendarny żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, działacz polskiego podziemia antykomunistycznego na północnym Mazowszu. Niestrudzony bojownik o ideę wolnej, Wielkiej Polski.

Łupaszko – pseudonim mjra Zygmunta Szendzielarza (ur. 12 marca 1910 w Stryju, zm. 8 lutego 1951 w Warszawie) – podczas wojny obronnej w 1939 r. dowodził 2 szwadronem 4 pułku Ułanów Zaniemeńskich, w składzie Armii “Prusy”. Dostał się do niewoli sowieckiej, z której uciekł jesienią 1939 r. i rozpoczął walkę podziemną. W 1943 został dowódcą 5 Wileńskiej Brygady AK, czyniąc z niej najliczniejszą i najsilniejszą brygadę na Wileńszczyźnie.

Zapora – pseudonim płka Hieronima Dekutowskiego (ur. 24 września 1918 w Dzikowie, zm. 7 marca 1949 w Warszawie) – dowodził oddziałami AK i WiN na Lubelszczyźnie w okresie okupacji hitlerowskiej oraz po wkroczeniu wojsk sowieckich do Polski. Pozostaje symbolem walki o wolność i niepodległość kraju zarówno przeciw niemieckim najeźdźcom, jak i sowieckiemu zniewoleniu.

Inka – pseudonim Danuty Siedzikównej (ur. 3 września 1928 w Guszczewinie, zm. 28 sierpnia 1946 w Gdańsku) – sanitariuszka 5 Brygady Wileńskiej AK, przed śmiercią z rąk komunistycznych oprawców, w grypsie do sióstr Mikołajewskich napisała: “Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba” . „Inka” nie uległa namowom obrońcy z urzędu i nie podpisała prośby o ułaskawienie; pismo podpisał jej obrońca. Została stracona przez komunistyczny sąd w wieku 17 lat. „Inka” jest symbolem czystej ofiary. Nie walczyła z bronią w ręku, ale wspierała żołnierzy majora ‚Łupaszki’ tylko poprzez pracę sanitariuszki i łączniczki.

Warszyc – pseudonim kpta Stanisława Sojczyńskiego (ur. 30 marca 1910 w Rzejowicach, zm. 19 lutego 1947 w Łodzi) – był niewątpliwie jednym z najwybitniejszych dowódców partyzantki antykomunistycznej przeciwstawiającej się po wojnie zdominowaniu Polski przez Związek Sowiecki. Szacuje się, że jego Konspiracyjne Wojsko Polskie liczyło w pewnym momencie ponad trzy tysiące ludzi!

Chwała Bohaterom!

[/fancy_box]