Oficjalna strona internetowa salezjańskiej parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem Świętej Rodziny w Pile

Listopad to czas modlitwy za zmarłych

Grobowiec Salezjanów W Pile

Listopad to czas modlitwy za zmarłych

Przed nami miesiąc listopad, który  jest czasem naszej modlitwy za zmarłych. 2 listopada Kościół obchodzi liturgiczne wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Szczególnie tego dnia z pamięci przywołujemy tych, którzy odeszli do wieczności, do domu Ojca: naszych rodziców, rodzeństwo, krewnych, przyjaciół i kapłanów, a także sąsiadów i tych wszystkich, których poznaliśmy w naszym życiu i mamy wobec nich dług wdzięczności.

Czynimy to, aby modlić się za nich polecając ich Bożemu Miłosierdziu. Oprócz naszej prywatnej modlitwy i zamawianych mszy świętych w Kościele istnieje od X wieku tradycja wypominek lub zaduszek.

Skąd się wzięły wypominki? Są one jednym z wielu znaków wyrażania naszej modlitewnej pamięci o zmarłych. Wypominki to jedna z najbardziej popularnych form modlitwy błagalnej za zmarłych. Rozróżnia się wypominki jednorazowe, oktawalne, kwartalne, półroczne i roczne. Wierni na kartkach wypisują swoich zmarłych i przynoszą je do swoich duchownych wraz z ofiarą. Istotą wypominek jest modlitwa za zmarłych, aby zostali uwolnieni od grzechów i kar za grzechy należnych. Oznacza to uwolnienie z czyśćca i wejście do nieba, czyli tego stanu życia, do którego wszyscy wierzący zdążamy.

Sięgnijmy do historii. W 993 roku opat Odilo z Cluny wprowadził w swoim opactwie zwyczaj przypominania wszystkich wiernych zmarłych. Później zwyczaj ten przyjął się w całym kościele. Są to nasze wypominki, w niektórych miejscach zwane zaduszkami, będące wspominaniem imion, nazwisk i wspólna za nich modlitwa. Często  nasi zmarli spoczywają daleko od naszego miejsca zamieszkania, jednak duchowo są blisko naszemu sercu.

Gdy sięgniemy w głąb tradycji chrześcijańskiej zauważymy, że od  pierwszych wieków istnienia chrześcijaństwa znana jest i praktykowana modlitwa za zmarłych. Kościół zachęca wiernych do pamięci w modlitwach o swoich najbliższych. Czyni to w myśl wskazań Pisma Świętego, które mówi, że „święta i zbawienna jest myśl modlić się za zmarłych, aby byli od grzechów uwolnieni” jak czytamy w 2 Księdze Machabejskiej (2 Mch 12, 46). Starożytni chrześcijanie nawet dzień zgonu nazywali „dniem narodzin” do szczęśliwego życia w wieczności i wspominali go uroczyście w modlitwach liturgicznych.

Dzisiejsze wypominki, są kontynuacją starożytnych dyptyków i mają podobny sens. Podobnie jak one są wyrazem miłości i jedności całego Kościoła: pielgrzymującego na ziemi i tego, który przeszedł już granicę śmierci. Pisząc imiona zmarłych na kartkach wypominkowych, a następnie je odczytując wyrażamy wiarę, że  ich imiona są zapisane w  Bożej księdze życia. Znaczenie wypominek jest tym większe, że podobnie jak w starożytności, tak i dzisiaj, związane są one z Eucharystią. Za zmarłych wypisanych na kartkach wypominkowych odprawiana jest msza św.

Kościół podczas każdej mszy św. modli się za wszystkich, którzy odeszli już z tego świata: „Pamiętaj także o naszych zmarłych braciach i siostrach i o wszystkich, którzy odeszli już z tego świata. Dopuść ich do oglądania Twojej światłości.” Błędne jest zatem i zupełnie niepoprawne potoczne określenie „dusze, o których nikt nie pamięta, za które się nikt nie modli, które znikąd ratunku nie mają” – takich dusz nie ma.

W naszej parafii jedną z form troski o zmarłych są tak zwane wypominki, które u nas występują w dwojakiej formie: jako jednorazowe – gdy imię zmarłego wyczytuje się tylko raz podczas listopadowego różańca za zmarłych o godz. 17.30, oraz roczne – gdy zmarłych wspomina się przez cały rok, w każdą niedzielę przed sumą, czyli o 10.30.

Nasz Wielki Rodak bł. Jan Paweł II mówił w listopadzie 2003 roku w rozważaniach na “Anioł Pański”, iż: “Modlitwa za zmarłych jest ważną powinnością, bowiem nawet jeśli odeszli w łasce i w przyjaźni z Bogiem, być może potrzebują jeszcze ostatniego oczyszczenia, by dostąpić radości nieba”. Kościół więc nieustannie powierza w modlitwie zmarłych, którzy byli z danej wspólnoty, a także tych, których wiarę znał jedynie sam Bóg: “Pamiętaj o tych, którzy odeszli z tego świata (…) oraz o wszystkich, których wiarę jedynie Ty znałeś”. I to tutaj właśnie po raz kolejny objawia się to heroiczne wyznanie wiary w miłosierdzie Boże względem zmarłych. To ono jest w stanie uratować także takiego człowieka, który – choć według naszego rozeznania – jest daleki od miłości Bożej, nie ma zamkniętej drogi do życia wiekuistego w “Ojczyźnie Niebieskiej”. Pamiętajmy o naszych zmarłych i polecajmy ich miłosierdziu Bożemu w modlitwie wypominkowej.

Pamiętajmy też o odpuście zupełnym, który możemy uzyskać w miesiącu listopadzie pod zwykłymi warunkami jeden raz dziennie, modląc się za zmarłych:

  • od południa w uroczystość Wszystkich Świętych i w Dniu Zadusznym – przez pobożne nawiedzenie kościoła, odmówienie Ojcze nasz i Wierzę w Boga, oraz dowolnej modlitwy w intencjach Ojca Św. Wymagane są także pozostałe warunki potrzebne do uzyskania odpustu zupełnego, a mianowicie: stan łaski uświecającej (ewentualnie odprawienie spowiedzi św.) i przyjęcie Komunii św., zachowanie wolności od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu.
  • w dniach od 1 – 8 listopada odpust można uzyskać, nawiedzając cmentarz, modląc się w dowolny sposób za zmarłych i spełniając przy tym pozostałe – wspomniane już –  zwykłe warunki.
  • W pozostałe dni można zyskać odpust cząstkowy wypełniając wyżej wymienione warunki.

„Bóg zapłać” za wszelkie ofiary składane przy okazji modlitwy wypominkowej. Niech jednak ofiara złożona wraz z wypominkami nie zwalnia nas od prywatnej i wspólnotowej modlitwy za zmarłych. Zapraszamy na msze święte, na różaniec i na modlitwę na cmentarze. Na cmentarzach zachowujmy się zawsze godnie i z szacunkiem.

Wypominki jednorazowe  i roczne prosimy składać w biurze parafialnym.

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.