Radosna pielgrzymka Współpracowników

PA220095Stowarzyszenie Salezjanów Współpracowników przy parafii św. Rodziny w Pile zorganizowało jednodniową pielgrzymkę w dniu pierwszego wspomnienia bł. Jana Pawła II.  Wyruszyliśmy o godz. 7. pod przewodnictwem naszego opiekuna – ks. Proboszcza – Zbigniewa Hula.

Z modlitwą i śpiewem godzinek jechaliśmy ku wybranemu miejscu naszego pielgrzymowania – Myśliborza.

Cudowne słońce i mijane lasy malowane jesiennymi barwami mówiły nam, że świat stworzony przez Boga jest cudem. W naszych sercach gościł pokój i radość. W oczekiwaniu na spotkanie z Jezusem Miłosiernym p. Teodor i jego żona Małgorzata w wygłoszonych konferencjach przybliżyli nam historię Zgromadzenia sióstr Jezusa Miłosiernego w Myśliborzu. Miejsce to wybrał sam Pan Jezus posługując się siostrą Faustyną, która określiła wygląd kościoła i jego charakterystyczną cechę – witraż z ukrzyżowanym Jezusem w ołtarzu głównym. Błogosławiony ks. Sopoćko napisał regułę zakonu – Zgromadzenia, które zawiązało się w latach 1941-1942 w Wilnie.

PA220022Wspólne życie w zakonie rozpoczęło się 25.VIII.1947r. w wybranym przez Chrystusa miejscu – Myśliborzu. Od tej pory siostry realizują orędzie Miłosierdzia Bożego powierzając się modlitwie. Spotkanie z siostrami i ich wielka miłość do Jezusa, o którym potrafią pięknie mówić i śpiewać było dla nas wielkim przeżyciem duchowym. Zdawało się nam, że Jezus wychodzi z obrazu, aby spotkać się z pielgrzymami.

Msza św. przy ołtarzu Jezusa Miłosiernego uśmiechającego się do nas, który tylko kocha a nie pamięta naszych win była prawdziwą ucztą.

22 października – w dniu naszej pielgrzymki – mija 33 rocznica inauguracji pontyfikatu Jana Pawła II, który ożywił kult siostry Faustyny w Polsce i w świecie. W krótkiej konferencji p. Henryka – przybliżyła nam tak ważne wydarzenia w dziejach naszej Ojczyzny podkreślając miłość Papieża do Polski.

Pełni radości i ubogaceni miłością Jezusa Miłosiernego opuściliśmy gościnny Myślibórz, marząc, aby tu jeszcze powrócić.

PA220081Następnym miejscem naszego pielgrzymowania było Rokitno – Sanktuarium M. Bożej Cierpliwie Słuchającej. Tutaj w kościele, odmówiliśmy koronkę do Bożego Miłosierdzia, w której wszystkie nasze troski poleciliśmy Matce Bożej. Zwiedziliśmy też muzeum z ciekawymi eksponatami. Najbardziej wzruszyły nas pamiątki po błogosławionym Janie Pawle II, gdyż tak niedawno był z nami, spotykał się z wiernymi, do których i my się zaliczamy.

Ostatnim miejscem naszego pielgrzymowania był Świebodzin – a szczególnie figura–monument Chrystusa Króla Wszechświata. Byliśmy wzruszeni, kiedy z daleka zobaczyliśmy posąg Chrystusa wyciągającego do nas ręce. Po złożeniu kwiatów i odczytaniu tekstu intronizacji z święta Chrystusa Króla w 2010 r. Poszliśmy pod figurę. Tutaj modliliśmy się do Zbawiciela za nas pielgrzymów i naszą Ojczyznę – Polskę.

PA220096Korona Chrystusa wysokości 3 metrów lśniła w pięknym jesiennym słońcu a rozpięte ramiona zapraszały nasz kraj do modlitwy i czynienia dobra. Jakże byliśmy mali przy tak wielkiej figurze mającej 36 metrów wysokości. Ale czuliśmy się bezpieczni mając takiego Króla – Króla Wszechświata. Ze śpiewem „Króluj nam Chryste” wyruszyliśmy w drogę powrotną. Byliśmy dumni że Polacy swoją miłość i przywiązanie do wiary wyrazili w ten sposób, że rozsławili Polskę na cały świat.

Uwieńczeniem pielgrzymowania w drodze powrotnej było oglądanie w autokarze filmu o św. Janie Bosko – naszego salezjańskiego Patrona.

Przeżyliśmy ten dzień wspaniale i aby takich przemodlonych, krótkich wypraw było w naszej parafii jak najwięcej.

Uczestnicy pielgrzymki dziękują serdecznie ks. Proboszczowi za przewodnictwo, za wspólną modlitwę i za każde dobre słowo. Również słowa „Bóg zapłać” kierujemy ku organizatorom tej pielgrzymki oraz wszystkim uczestnikom bo tylko wspólnie mogliśmy pięknie przeżyć ten “dzień, który dał nam Pan”.

Henryka Polachowska

PA220066