„Anna Solidarność” – Spotkanie ze Sławomirem Cenckiewiczem

W piątek – 2 lipca 2010 r. o godz. 19.00 w sali św. Jana Bosko, wypełnionej po brzegi, spotkali się pilanie z Autorem książki pt.: „Anna Solidarność. Życie i działalność Anny Walentynowicz na tle epoki (1929 – 2010)” Sławomirem Cenckiewiczem.

W sali św. Jana Bosko, w domu katechetycznym, odbyło się spotkanie promujące książkę dra Sławomira Cenckiewicza zatytułowanej „Anna Solidarność” o legendarnej działaczce „Solidarności”, która zginęła 10 kwietnia br. w tragedii smoleńskiej.

Spotkanie to rozpoczęło się przemówieniem Ks. Jarosława Wąsowicza, on też poprowadził całe spotkanie. Autor – Sławomir Cenckiewicz zaprezentował książkę, a następnie odpowiadał na pytania uczestników. Spotkanie to umocniło w słuchaczach miłość do Ojczyzny.

„Pan Sławomir Cenckiewicz (ur. 1971 r.) – historyk, autor wielu prac naukowych i źródłowych. Opublikował m.in. Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL, Kraków 2004 (nagroda w Konkursie Literackim im. Józefa Mackiewicza w 2005 r. oraz wyróżnienie w Konkursie Literackim im. Brutusa w 2005 r.), Tadeusz Katelbach (1897 – 1977). Biografia polityczna, Warszawa 2005 (Nagroda im. Jerzego Łojka w 2006 r.), Sprawa Lecha Wałęsy, Poznań 2008 (wyróżniona nagrodą w Konkursie Literackim im Józefa Mackiewicza w 2009 r.), Śladami bezpieki i partii. Studia. Źródła. Publicystyka, Łomianki 2009 i Gdański Grudzień’ 70. Rekonstrukcja. Dokumentacja. Walka z pamięcią, Gdańsk – Warszawa 2009.”

Na zakończenie spotkania Autor podpisywał książki, które można było nabyć na tym spotkaniu. Oby więcej takich spotkań!

„Książka Sławomira Cenckiewicza o ciężkim życiu i wielkich dokonaniach Anny Walentynowicz ma charakter biografii pretekstowej, kreślącej jej portret nie tylko na tle konkretnej epoki, ale również środowiska pracowniczego czy grupy społeczno-politycznej. Wiele miejsca poświęca autor dzieciństwu Walentynowicz, pracy ponad siły, doświadczeniu przemocy fizycznej i głodu, Stoczni Gdańskiej, Wolnym Związkom Zawodowym Wybrzeża, Sierpniowi ’80, „Solidarności”, podziemiu, a nawet działalności w wolnej Polsce…

To przez Annę Walentynowicz powstała „Solidarność”. To właśnie dla niej w 1980 r. stanęła Stocznia Gdańska. Kiedy po trzech dniach Komitet Strajkowy zakończył strajk, Walentynowicz miała odwagę powstrzymać robotników, którzy opuszczali stocznię. To ta akcja, ten straceńczy czyn prostej robotnicy stał się czynnikiem decydującym o losach Sierpnia ‘80 i najnowszej historii Polski.

Poszczególne etapy życia Anny Walentynowicz splatają się z losami Polaków w XX wieku. Jej życie jest jak portret zbiorowy polskich robotników wstających z kolan, by zbuntować się przeciwko komunizmowi. Pozostała na zawsze skromna. Na swoje życie patrzyła zawsze jak na służbę. W sobotę 10 kwietnia 2010 r. Anna Walentynowicz zginęła w katastrofie lotniczej razem z prezydentem Rzeczypospolitej Lechem Kaczyńskim, ministrami, urzędnikami, kombatantami…

Cieszyła się, że razem z prezydentem może polecieć do Katynia, by oddać hołd polskim bohaterom zamordowanym przez Sowietów. Mówiła, że staje jej w pamięci ukochany brat – Andrzej Lubczyk, którego Sowieci wywieźli na Wschód. Chciała odwiedzić cmentarz katyński, by nad grobami żołnierzy i policjantów wolnej Polski oddać hołd wszystkim zgładzonym na „nieludzkiej ziemi”, w tym także swojemu bratu, którego mogiły nigdy nie odnalazła. Okazało się, że był to jej ostatni lot. Zginęła tragicznie niedaleko lasu katyńskiego.”

[tip]Zobacz zdjęcia![/tip]